Jezus, drager van mijn verdriet

U, die alle dingen ziet

Hij, die mij gaf het bestaan als mens

Kent al mijn pijn, soms zo intens

Mijn ganse verleden,

De uren dat ik heb gestreden

Tegen oorverdovende stilte;

Tegen verzengende kilte;

Bij tijden zo kenmerkend voor het leven achter mijn huid

Dikke tranen over mijn wangen bij slechts het kleinste geluid

Jezus, drager van mijn verdriet

U, die uw zalvende olie over mijn hoofd giet

Die alle zonden wegneemt, vergeeft

En mij die beloofde gouden kroon geeft

Een hoopvolle toekomst is waar u over spreekt

En dat ik juist waar mijn hart u alle dagen om smeekt

Vooruitzichten en plannen

Een doel waar ik mij voor kan inspannen

Iets dat uw hart omvat

En de leegte in mijn hart vult, dat zwarte gat

Jezus, drager van mijn verdriet

Dank U dat U alles ziet

Mijn gedachten, en mijn gevoel

De eenzaamheid, soms net een poel

Het kan me zo ineens te pakken krijgen

En dan slaag ik er zelf niet meer in dat gevoel te overstijgen

Maar als U het bent die leven in mij blies,

Is het dan niet mede Uw verlies

Datgeen dat ik verloren ben

Sus en kalmeer mij toch

Van al mijn gevlucht, geren

Jezus, drager van mijn verdriet

U deed de dood teniet

U leeft in alle eeuwigheid

Dat maakt dat ik kan leven met het heden, met de tijd